Düş Yeri

Anlaşılamamak, anlatamamak ve anlaşamamak... Bu üçü arasında git-gel derken onca yol katettik. Sen anlaşılamıyordun sana göre, biz anlaşamıyorduk bana göre. Yaşanan rastlantılardan ibaretti ve biz birer tesadüftük. Kafalarımız farklı yönlere bakarken, yürüdüğümüz yollar da farklıydı. Hedef belirsizdi ve biz birbiriyle kesişmeyen yollarda çarpıştık seninle. Yanlışlıklaydı hepsi. Rastlanlısaldı hislerimiz. Çünkü biz birer tesadüftük. Kaza unsuru doğan çocuklar gibiydi ilişkimiz. İstemeden doğdu ve rastgele büyüdü, şekillendi, olgunlaştı. Terimiz birbirine karışken, dışım, içine girerken, biz, birbirimizde kendimizi kaybederken düşünemedik o anların tadını. Sadece tattık. Kana kana birbirimizi içtik. Hep birbirimizi yedik. Doyamadık. Doyamadıkça birbirimize karıştık. Vasıflarımızı kaybettik, olmayan zihinlerimizi yitirdik. Kanatlarımızı körelttik. Sevmeyi, sevilmeyi bilmeden sevgili olduk; sevişmeyi öğrendik. Birbirimizdeki kendimizi keşfetmenin doyumsuz hafifliğini yaşadık. Kendimizden geçtik, birbirimizden vazgeçemedik. Öperken öğrendik koşulsuz sevmeyi. Dokunurken gördük insanın en savunmasız halini. Başkalarına karşı hep kendimizi savunurken, kendi içimizde hep birbirimizi boğazladık. Acı çektik, çektirdik. Derinlere doğru açılırken birbirimize can simidi olduk. Güvendik, güvenimizi kırdık. Bir yerden tutup tekrar yapıştırdık. Tekrar güvenimizi kırdık. Kötünün iyisi, aynı yerden hiç kırmadık. Kimi zaman kırılan sadece güven değil, biz olduk. Sarıldık, unuttuk. Sardık, ısıttık. Uzaklaştıkça üşüdük ama hiç soğumadık. Beraber büyürken oynadığımız oyunların birgün başımıza ne işler açacağını hiç göremedik. Çocuktuk, bir anda büyüdük. Arkadaştık, yakınlaştık. Dosttuk, birbirimizi sımsıkı sardık. Anneydik, koruduk. Babaydık, sahiplendik. Sevgiliydik, daha çok sevdik. Sevgiliydik, seviştik. Sevgiliydik, öldürdük.Kokunla sarhoş oldum, senden başka hayata dair ne varsa unuttum, unuttuk. Bir gün bittik. Her yerimiz yara bere içinde çıkıverdik. Kaçtık olabildiğince uzağa, yaralarımıza bizden başka pansuman yapacak kimse olmadığını unutarak. Başka ruhlarda kendi bedenlerimizi ararken hatırladık bir daha ne başkasıyla ne birbirimizle aynısını yaşayamayacağımızı...